blog

Arbeidsverspilling in de keuken

Bedrijfsvoering 663

Arbeidsverspilling in de keuken

Voedselverspilling is frusterend, oké. Maar waar ik ook een hekel aan heb, is arbeidsverspilling; een inspanning leveren die nutteloos blijkt te zijn. Zeker in een keuken. Richard McDonald noemde het waste of motion, bewegingsverspilling.

Richard McDonald begon in 1940 samen met zijn broer Maurice een kleine hamburgerstand in San Bernardino. De film The Founder gaat daarover, en dan met name hoe Ray Kroc, een verkoper van milkshakemixers, de broers uiteindelijk hun bedrijf aftroggelt en van McDonald’s een imperium maakt.

Als we de film mogen geloven, was Kroc weliswaar een geniale, maar vrij onsympathieke man. In één scène zien we hoe Richard McDonald het Speedee Service System ontwikkelt. De hamburgerstand loopt namelijk niet, en Richard denkt dat het grotendeels met een gebrek aan snelheid heeft te maken.

Met stoepkrijt en een meetlat tekent hij op een tennisbaan een nieuwe keuken uit, met alle werkstations precies uitgemeten. Vervolgens laat hij zijn team droog oefenen, met alle handelingen en bewegingen die ze normaal tijdens de spits ook zouden uitvoeren.

Eerst botst iedereen tegen elkaar op, maar uiteindelijk heeft Richard precies de juiste keukenopstelling te pakken die het team optimaal laat draaien en in no time hamburgers, friet en milkshakes produceert. Het is een hamburgerballet. A symphony of efficiency, zo noemt Richard zijn systeem. Hij heeft een revolutionaire choreografie ontwikkeld. Het was de geboorte van fastfood.

Ondanks de ietwat vieze nasmaak die de film veroorzaakt door de keiharde handelwijze van Kroc, is The Founder vooral een film over doorzettingsvermogen en de ontwikkeling van een sterk merk. Wil jij ook efficiënter werken? Koop dan wat stoepkrijt en een meetlat en zoek de dichtsbijzijnde tennisbaan op.

Reageer op dit artikel