artikel

Albert van Beek, Manneken Pis: ‘Je moet elkaar niet het eten uit de mond trekken’

Bedrijfsvoering 879

Albert van Beek, Manneken Pis: ‘Je moet elkaar niet het eten uit de mond trekken’
Albert van Beek voor de vestiging van Manneken Pis op het Stationsplein in Utrecht. Foto: Herbert Wiggerman

Na bijna dertig jaar Manneken Pis kan hij zeggen ‘zeer succesvol en zeer tevreden’ te zijn. Nu maakt Albert van Beek zich druk om iets dat de hele branche aangaat: de prijs en het imago van het frietje.

Albert van Beek opende in 1991 de eerste Manneken Pis aan het Vredenburg in het centrum van Utrecht. De vestiging op het Damrak in Amsterdam kwam drie jaar later. Met de opening van de zaak op het nieuwe Stationsplein anderhalf geleden, pal tegenover de ingang van de stationshal, staat de teller in de Domstad inmiddels op vier.

Eigenlijk heeft Van Beek een zesde vestiging, op een bedrijventerrein aan de rand van de stad. Alleen wordt hier geen friet gebakken, maar worden de eigen Zeeuwse aardappels gewassen, geschild, gesneden en teruggekoeld.

Ik was laatst bij een frietzaak die 20 cent vroeg voor saus. Dan ben je je product aan het weggeven

Dat is allemaal achter de schermen. Aan de counter bij de vijf ambachtelijke afhaallocaties zal de consument wellicht iets opvallen: de prijs van de friet bij Manneken Pis lijkt aan de hoge kant. ‘Mensen denken misschien wel: ‘O, dat is best duur’. Maar aan het eind hebben ze een goed gevoel, en dat is het belangrijkst. Het is een kwaliteitsproduct, en je krijgt nooit te weinig’, zegt Albert van Beek.

Wat ook helpt, is dat Manneken Pis inmiddels een naam heeft opgebouwd. ‘Ik was in Utrecht de eerste met verse friet en ik zit er al 28 jaar. En mijn huur is tien keer zo hoog als in een dorp, dat weten mensen. Dus in stad mag je wat meer vragen.’

Manneken Pis op het Stationsplein bij Utrecht CS

Manneken Pis op het Stationsplein bij Utrecht CS. Foto: Herbert Wiggerman.

Kilo friet

De porties bij Manneken Pis zijn flink. Een Schanulleke is een kinderportie van 300 gram voor €3,05. Een Urbanus is 450 gram voor €3,80 en een Obelix is bijna een kilo friet voor €4,80. Voor sauzen, 20 in totaal, betaal je tussen de 55 en 85 cent. ‘Ik kan zulke porties geven omdat mijn inkoop heel laag is’, licht Van Beek toe. ‘Ik maak het namelijk zelf.’

Concurreren

Als de ondernemer echter naar de prijzen bij veel collega’s kijkt, maakt hij zich zorgen. ‘Een buurtcafetaria die €1,80 voor een frietje vraagt. Terwijl een kopje koffie bij de buurman gewoon €2,75 kost. Die ondernemer gaat niet met de tijd mee en denkt dat hij goedkoop moet zijn om te concurreren met andere cafetaria’s. Ik was laatst bij een ambachtelijke frietzaak die 20 cent vroeg voor saus. Dan ben je je product aan het weggeven en de concurrent mist klandizie. Je moet elkaar niet het eten uit de mond trekken. Dat is zo zonde.’

Manneken Pis op het Stationsplein bij Utrecht CS

Manneken Pis op het Stationsplein bij Utrecht CS. Foto: Herbert Wiggerman

Ondernemers moeten ieder jaar de prijzen verhogen, vindt Van Beek. ‘Want ieder jaar heb je inflatie. Doe je dat niet, dan ben je geen ondernemer maar ben je eigenlijk in loondienst bij jezelf. Ik ben bang dat de goede ondernemers, die wel een normale prijs vragen, op deze manier als duur worden gezien.’

Volgens Van Beek benadelen ondernemers vooral zichzelf. ‘Want ze verdienen allemaal net niets. Dus kunnen ze de zaak niet opknappen, want ze hebben geen geld. Dat zie je vooral gebeuren buiten de grote steden.’

Grootste oven

Van Beek verbouwt zelf zijn zaken elke zeven tot acht jaar. ‘Op het Damrak staat, denk ik, de grootste frituuroven van Nederland, met vier automatische voorbakketels en acht afbakketels. Die gaat ongeveer vijf jaar mee. Dus dan moet ik ook verbouwen. Die winkel verdient dat ook.’

Volgens Van Beek ligt de oplossing juist bij die concurrent. ‘Ga met de andere cafetaria’s in het dorp praten. We willen allemaal geld verdienen, laten we dan allemaal een stapje omhoog doen. Ik praatte in het begin best regelmatig met de eigenaar van Snackland, verderop op het Damrak. We hebben toen allebei onze prijzen verhoogd. Het gaat erom dat we er allemaal beter van worden.’

Succes in Utrecht dankzij fish en chips

Van alle vestigingen is Manneken Pis aan het Damrak in Amsterdam de best draaiende winkel. Over de nieuwste zaak op het Stationsplein, nu anderhalf jaar open, waren de verwachtingen in eerste instantie ook hoog. ‘Klépierre, de eigenaar van Hoog Catharijne, had mij voorgespiegeld dat ik daar net zoveel zou draaien als op het Damrak. Dat viel tegen. Er komen jaarlijks 16 miljoen mensen langs, maar velen lopen blind naar de trein.’

Daarom heeft Van Beek het concept op de locatie aangevuld. ‘We zijn begin dit jaar begonnen met fish & chips. Ik heb dat gezien bij Gordon Ramsay in Las Vegas en heb het eigenlijk gewoon gekopieerd. Een mooi bakje laten maken, friet met vis erop en twee sausjes. Dat wordt echt gezien als een maaltijd. Daardoor loopt het weer goed en is de locatie de meest succesvolle van Utrecht.’

Foto: Herbert Wiggerman

Imago

Ook een doorn in het oog van de bevlogen ondernemer: het imago van het frietje in Nederland. ‘Als het in de media gaat over ongezond eten, komt altijd die zak friet in beeld. Terwijl friet helemaal niet ongezond is. Als je het maar niet zeven dagen in de week eet en voldoende beweegt.’

Om die boodschap over te brengen, stelt hij de fabriek van Manneken Pis open voor kinderen van groep 7 en 8. Zij krijgen een grappige en informatieve film te zien over aardappels en friet, waar Van Beek zelf ook een rol in speelt. Daarna is er een rondleiding door de fabriek en mogen ze aardappels snijden, friet bakken en natuurlijk proeven. ‘Dat doen we nog niet zo lang’, zegt Van Beek. ‘We zitten hier nu 2,5 jaar, en we zijn er 1,5 jaar geleden mee begonnen.’

Met een poster van een lange frikandel in je zaak bereik je niets

Nu ontvangt Manneken Pis zo’n twintig scholen per jaar. ‘Ik heb twee medewerkers aangenomen die vanaf februari alle scholen in Utrecht en omgeving gaan benaderen. Ik hoop ooit honderd scholen per jaar te kunnen rondleiden. Dan heb ik de hele jeugd van Utrecht over de vloer.’

Scholen reageren enthousiast, zegt Van Beek. ‘Hoewel het in eerste instantie moeilijk is om binnen te komen. Je bent toch een commercieel bedrijf. Maar we hebben zelfs een school gehad die er een heel project van maakte.’

Manneken Pis

De fabriek van Manneken Pis. Foto: Herbert Wiggerman

Frietbus

Voor Van Beek is het puur een investering. ‘Voor de scholen is het gratis, het kost mij alleen maar geld. Het is nu nog klein, maar ik hoop dat het gaat groeien. Ik wil bijvoorbeeld in de toekomst een bus bestickeren met friet en daarmee de kinderen ophalen.’

Eigenlijk moet iedere ondernemer op zijn eigen manier een steentje bijdragen, zegt Van Beek. ‘Hang informatie over gezond frituren in je zaak, mensen staan toch te wachten en rond te kijken. Of zet het op mooie krijtborden, maak er een mooi verhaal van. Met een poster van een lange frikandel in je zaak bereik je niets.’

Bekijk hieronder meer foto’s


Foto's

Reageer op dit artikel