artikel

De Vergulden Èrpel viert 30 jaar Brabantse gastvrijheid

Bedrijfsvoering 319

Wilma en Leon Leijtens staan met De Vergulden Èrpel al jaren aan de top van de cafetariabranche. Dit jaar vieren ze hun 30-jarig jubileum. Hoe houden ze zo lang hun niveau vast? Dat blijkt de laatste tijd nog best een uitdaging te zijn voor het geliefde ondernemerspaar. 

De Vergulden Èrpel viert 30 jaar Brabantse gastvrijheid
(C) Roel Dijkstra / Joep van der Pal

De Vergulden Èrpel in Waalwijk bestaat 30 jaar. De zaak van Wilma en Leon Leijtens, de nummer 1 in de Cafetaria Top 100 2010, is in drie decennia uitgegroeid tot een begrip in de Nederlandse cafetariabranche, vooral als het gaat over gastvrijheid.

Zeker als het gaat over beleving en gastvrijheid, kunnen maar weinigen tippen aan de kwaliteit van De Vergulden Èrpel. Een bezoek aan ‘den Èrpel’ voelt als thuiskomen.

>> Lees ook >> Drie regels over gastvrijheid in De Vergulden Èrpel

Voor Wilma en Leon Leijtens is hun zaak ook hun thuis. Ze wonen naast de cafetaria en zijn zowat iedere dag op de vloer te vinden. ‘Iedereen die hier komt, is visite, alleen betalen ze als ze weggaan’, lacht Leon. Het is ook één van de redenen waarom De Vergulden Èrpel niet bezorgt, vertelt Wilma. ‘De kwaliteit van onze producten blijft beter gewaarborgd als mensen het zelf komen halen. Maar het gaat ons vooral om onze maatschappelijke functie, die willen we blijven vervullen voor onze gasten. En we doen het nog steeds goed in deze tijd waarin bezorgen steeds groter wordt.’

Extra omzet

(C) Roel Dijkstra / Joep van der Pal

Dat is terug te zien in de cijfers. Na de winst van de Cafetaria Top 100 in 2010, genoot het ondernemerspaar vier maanden lang van 50 procent extra omzet. Dat had ook te maken met de verbouwing die dat jaar was doorgevoerd. De jaaromzet kwam toen uit op €450.000. De stijgende lijn hebben ze sindsdien niet meer losgelaten. Vorig jaar eindigde de teller op €630.000.

Gastvrijheid

Maar waarover Wilma en Leon veel liever praten, is de beleving en gastvrijheid in hun zaak. Daar maken ze duidelijke afspraken over met het team. Zo wordt iedereen die binnenkomt begroet als ze de deurklink nog in de hand hebben. Teamleden worden aangespoord om zoveel mogelijk met het gezicht naar de gast toe te werken. Als het even kan, komen ze achter de toonbank vandaan om de bestelling voor thuis aan de gast te geven in plaats van over de toonbank.


(C) Roel Dijkstra / Joep van der Pal

Onderscheidend

Friet met toppings of luxe friet; het is momenteel hot in de cafetariabranche. Met dank aan de Frites Ateliers van deze wereld. De Vergulden Èrpel, werkt met verse friet en heeft al jaren een uitgebreid frietassortiment met toppings als stoofvlees, goulash en hete kip.
Met de andere rage, die van de hamburger, is De Vergulden Èrpel volop meegegaan. Er staan tien variaties op de kaart. De verkoop is in het afgelopen jaar met 20 procent toegenomen. Volgens Wilma Leijtens komt dat vooral door de samenwerking met de lokale slager. Naast de hamburgers is de verkoop van schotels met 10 procent gegroeid in het afgelopen jaar.

 


Geen personeel of medewerkers

Wilma en Leon hebben ook een regel voor zichzelf: ze nemen het woord ‘personeel’ of ‘medewerkers’ niet in de mond. Voor Wilma en Leon zijn het teamleden. Die instelling heeft effect. ‘Daardoor heeft iedereen het gevoel dat ze hier voor De Vergulden Èrpel zijn. Wilma en Leon zijn de eigenaren, maar ze doen hetzelfde werk als wij. We vormen een eenheid met elkaar, we kunnen niet zonder onze mensen.’

Team uit elkaar gevallen

(C) Roel Dijkstra / Joep van der Pal

En juist daar ligt de komende tijd een uitdaging voor De Vergulden Èrpel. Het hechte team dat Wilma en Leon hadden opgebouwd, is vorig jaar uit elkaar gevallen. Dan kwam ten eerste doordat Wilma eind 2014 in het ziekenhuis terechtkwam na een auto-ongeluk. Nu, een jaar en aantal operaties later, staat ze weer in de zaak, al is het minder dan voorheen. ‘Ik ben hun coach, dat is mijn rol’, zegt Wilma. ‘Ik hield het team bij elkaar. Omdat ik er niet was, ging het mis in de communicatie onderling. Dan zie je dat mijn afwezigheid best impact heeft gehad.’

In die periode werd De Vergulden Èrpel ook nog eens overvallen, op een avond begin april. Ook dat heeft er behoorlijk ingehakt. ‘Voor drie mensen was dat echt een traumatische ervaring’, vertelt Leon. ‘Ze konden niet meer ’s avonds werken. Na een tijdje zijn ze vertrokken omdat ze het niet meer aankonden. Dan moet je in één keer negentig uur in de week opvullen. Dat is heel lastig.’

Verloop

Nu hebben Wilma en Leon negentien teamleden. Daar moeten er nog twee bij. ‘Vooral in de bediening’, aldus Leon. Maar net als veel horecazaken, heeft ook De Vergulden Èrpel moeite om mensen te vinden en is er veel verloop. Leon: ‘Het is nog nooit zo lastig geweest. Dat komt enerzijds omdat ze denken dat het werk hier zwaar is. Het kan ook best druk zijn, maar we geven ze niet meer dan ze aankunnen. Toch, als ze het niet meer leuk vinden of ergens anders een euro meer kunnen verdienen, zijn ze weg. We proberen dat te signaleren en het gesprek aan te gaan.’

(C) Roel Dijkstra / Joep van der Pal

Meer dan minimumloon

Daarnaast betaalt het ondernemerspaar meer dan het minimumloon. ‘Iemand die 16 is, krijgt het salaris van een 17-jarige. Iemand van 17 krijgt betaald als iemand van 18, enzovoorts. Toch wel leuk als mensen langskomen die in de retail hebben gewerkt of in een call-
center en zien dat ze bij ons best goed betaald krijgen.’

Rust creëren

Al met al betekent het extra werk voor Wilma en Leon. ‘We proberen de mensen op de juiste plekken neer te zetten zodat we wat meer rust creëren’, aldus Wilma. ‘Dat is makkelijker als je voldoende mensen hebt. Maar we hebben nog genoeg plezier in ons werk, en we komen er uiteindelijk wel weer uit. Het is al 30 jaar goed gekomen.’

Over eventuele opvolging denken Wilma en Leon nog niet te veel na. Hun twee kinderen. Samantha en Raoul, helpen met plezier mee in de zaak, zeker in het afgelopen jaar. Maar ze hebben niet de ambitie om straks aan het roer te staan. Het ondernemerspaar heeft twee keer geprobeerd iemand intern op te leiden om de zaak over te nemen, maar ze vonden het uiteindelijk nog te moeilijk om los te laten.

Meer uit de lunch halen

(C) Roel Dijkstra / Joep van der Pal

Bovendien hebben Wilma en Leon nog genoeg plannen. Als alles weer goed op de rails staat, wil Wilma werken aan de lunch. ‘Daar valt nog meer uit te halen. Naast tafelstandaards met onze lunchitems gaan we filmpjes op Facebook zetten over hoe we onze desembroodjes en rustieke broodjes maken. Het assortiment kan ook nog uitgebreid worden, ik heb daar wel ideeën over. Met producten die we al in huis hebben, dat is natuurlijk de sport.’

 

 

Reageer op dit artikel